wiredreflexes.com Jack the sound barrier. Bring the noise.

27Jul/141

Opposite of Courage is Conformity

I really enjoyed the Joe Rogan podcast with Rickson Gracie. While I'm certainly not the Rickson nuthugger that a lot of jiu jitsu enthusiasts are, I enjoyed what he said in the following clip, summed up by what he says: "The opposite of courage is conformity." I don't know if it's necessarily true, but it's an interesting philosophy that, if kept in the back of your mind, might enhance your life and make it a little bit closer to what it could be.

2Jul/140

Google Knows EVERYTHING!

Happy birthday Dennis

Another reason to get rid of my gmail account. Please, if someone has an alternative, with a couple of gigs of storage, https access and preferably some encryption options, let me know. Willing to pay!

Tagged as: , No Comments
2Jul/140

36

Dank je wel, mamma. Dank je wel, pappa.

Tagged as: , No Comments
28Jun/141

“Atheism”

I'm getting tired of people suggesting that atheism is a belief in the same way that faith is a belief. Atheism isn't a belief, it's an absence of belief. The word "atheism" shouldn't even exist, just in the same way that no word exists for "not a fireman". Or "not a believer in astrology". Religious normativity has labeled atheists as believers because they idea of not believing is so far removed from the norm that it's considered impossible. Atheism isn't a thing, and labeling yourself  as one opens you up to that type of false criticism.

Tagged as: 1 Comment
16Jun/140

International Space Station

I've been visiting this website for a while now, and I thought it was about time I shared it with you guys; ISS HD Earth Viewing Experiment on UStream.


Broadcast live streaming video on Ustream

The coolest thing is that they now also have a google map from which you can track it on a map! (It has an annoying javascript alert, so I'm putting it behind a "continue reading" link.)

23May/140

You Have My Attention. Now What?

Today I went to see the latest X-Men film. A mediocre affair not without entertainment value. As I walked into the cinema and moved down the row to my seat, I passed a group of guys, perhaps 15 years old. They were rowdy and having a good time. One of them, made some snarky remarks at me that I didn't quite catch, but I let it ride. As I waited for the film to start, I noticed him staring at me from the corner of my eye and making some comments to his friends. When I looked at him he laughed and looked away. It was clear to me he was trying to antagonise me a bit. I have seen it before -- hell, I may have done it a few times in the past. You get someone aggitated and then feign ignorance when confronted.

On the way out of the cinema he was walking out before me. I noticed him staring at me again right before taking the staircase down to the lobby and again as he was waiting at the bottom of the staircase. I decided to give him a scare. As I came down the staircase I made a point not to make eye contact. As I moved towards the exist I pretended not to notice him staring at me and then when I was as close to him as I was going to get, I moved to confront him.

Even before I could say anything he started apologising. One of his friends started laughing, either at him or at the awkward situation and kind of pushed the kid towards me. He bumped up against me a bit and I gently pushed him off of me and said; "So now you have my attention." And then the feigning of the ignorance started. I told him that not everyone is going to be so lenient as I am. He pretended not to understand me as he addressed me in a very nervous and ultra-polite tone. As I was about to explain it to him, another of his friends chimed in and basically said what I was going to tell him; that he should be lucky that I'm not a psycho and that someone less balanced would have knocked him out.

I felt the point was made and told him to listen to his friends and walked off. It strikes me as bizarre how many people think they can get away with antagonising people.

Tagged as: No Comments
19May/140

Mass Effect 3, Statistics

Mass Effect is probably the best series of games I've ever played. It's story and depth are incredible and it has the most amazing way of drawing you in. Well, me at least.

It's been a while since the last game was released, and slowly it's been dropping off the media's radar. Occasionally, there will be an update or rumour on a future game, or another random tidbit of information about the universe or some of the related products, which I then lap up like a junkie looking for his next fix.

Bioware recently released some interesting statistics for the third, and at the time of writing, final game. The main character in the game, the character that you play, is named Shepard. Male Shepard's first name is John, female Shepard's first name is Jane. Since the first name is never (rarely?) used in the game, it's a completely arbitrary choice; it could be anything. And so, when you start the game, you can either create a new character, or import a character from a previous game, and set a first name. Here are the top five first names for both male and female Shepards:

Mass Effect 3 - Name

So it turns out, when people decide to deviate from the standard John/Jane name, they either choose Sarah or Jack. The entire list is rather boring, with the possible exception of "Alex" appearing in both the male and female top five.

Now comes the real meat of the released statistics:

Mass Effect 3 - Choices

Some of the statistics aren't too interesting or surprising, like the amount of male vs female Shepards (disappointing number of female Shepards, even though apparently the voice acting for FemShep is much more compelling), or the amount of enemies killed to date, or even that most people play a paragon instead of a renegade Shepard, or that most people decided to play a soldier and that not many were pulled towards playing an engineer.

But what is interest, is that 3.8% of the players had the fucking gall to shoot Mordin and that 92% decided to cure the Krogan genophage. I was also surprised to say that Vega and Ashley/Kaidan were so unpopular as squad mates. Also, who are these heartless cunts that don't let Garrus win the shootout?! :)

God, these games are so good.

 

 

25Apr/141

Another Blue Screen!

Another one!

20140424-174032.jpg

Filed under: Journal 1 Comment
24Apr/140

Taskkill Reminder

Taskkill /IM chrome.exe /F
Taskkill /PID 2704 /F
Tagged as: No Comments
16Apr/140

“Een jongen van jouw leeftijd…”

Beste pappa,

Er is weer een jaar voorbij en je zou 61 jaar geworden zijn. Vorig jaar een beetje verzaakt je een brief te schrijven, maar ik heb natuurlijk wel aan je gedacht. Weer geen handgeschreven brief, en ik weet dat het je stoort, maar we leven ondertussen in de toekomst en mijn handschrift had nooit de flair als de jouwe. Ik ben uiteindelijk maar gaan schrijven in dezelfde, grote blokletter die jij ook had gebruikt toen je met viltstift nauwkeurig mijn naam schreef op die langwerpig, bruin leren tas die ik had toen ik nog heel jong was. Conclusie; geen handgeschreven brief.

Belangrijke dingen eerst; we zijn beland in een nieuwe science fiction renaissance zoals die één keer per decennium langs komt. Zoveel goede boeken en films dat ik ze niet allemaal op kan noemen. Met de opkomst van de zogenaamde "long form" televisie shows, waar jij eind jaren 80 al een groot voorstander van was, zijn de mogelijkheden nog veel indrukwekkender geworden.

Ondanks dat je wel een uitzondering wilde maken voor Tolkien was je geen grote fan van fantasie boeken. Ik wel en gelukkig wilde je maar wat graag samen met mij naar de films in de bioscoop. De Hobbit is nu ook in delen te zien in de bios en ik mis je aanwezigheid enorm. Die dromerige blik af en toe afgewisseld met zo'n blik van waardering die verraadt dat je toch wel verdomd onder de indruk bent van de beeld kwaliteit van tegenwoordig. Ik ben benieuwd of je Game of Thrones had gewaardeerd. Ik denk het haast wel. Als je er nog was geweest had ik je er alles over verteld en had ik je de boeken cadeau (oude spelling) gegeven.

Ik ben vorig jaar erg ziek geweest (zo wordt me verteld door anderen.) Ik had een bloedprop in mijn kuit die is gaan zwerven door mijn bloedbaan en die welgeteld veertien aderen in alle twee mijn longen blokkeerde. Schijnt erg dodelijk te kunnen zijn dus ik heb geluk gehad.

Als gevolg moest ik aan bloedverdunners en mocht ik niet meer trainen. Ik heb maanden op de bank moeten zitten en was als de dood dat ik (nog veel) zwaarder zou worden. Ik kan me nog zo goed herinneren wat je vlak voor je dood mij vertelde; "een jongen van jouw leeftijd hoort niet zo zwaar te zijn." Ik ben gaan rennen en ben ondertussen 14 of 15 kg kwijt. Nu mag ik weer trainen maar ren nog steeds regelmatig. Ik ben nu gezonder dat ik in jaren geweest ben.

Nu ik er zo op terug kijk heb ik een structurele wijziging aangebracht in mijn leven op dezelfde manier waarop jij dat ook af en toe gedaan hebt. Ik moet vaak eraan denken hoe je je leven zo om kon gooien van het ene op het andere moment. Ik heb je op je meest ongezonde momenten gezien, maar ik kan me er weinig van herinneren omdat ik nog zo jong was. Af en toe, wanneer ik geconfronteerd wordt met foto's van je uit die periode komt het wel erg hard aan hoe slecht je er toen aan toe was. Ik denk liever terug aan de periodes erna, toen je gezonder was, met een beter lichaamsgewicht, een zon-gebruinde huid en die helblauwe ogen van je.

Ik doe mijn best om een goeie jongen te zijn. Weet je nog toen we in het park waren een paar jaar voor je dood ging, toen we het hadden over de verleiding van vernietiging? Over de drang naar het leven en de drang naar de dood, over de eeuwige zwaai tussen die twee en hoe dat leidt tot de overgave aan dansen, drinken, pillen slikken en zoenen met de verkeerde meiden, om vervolgens de volgende dag je af te vragen wat je bezielde en het voor eeuwig af te zweren. Drang naar de vergetelheid, afgewisseld door de drang naar soberheid. Ik weet nog goed dat ik je toen niet goed kon volgen. Ik begreep wat je vertelde, over hoe je af en toe je overgaf aan de destructieve drang om vervolgens je tijdenlang over te geven aan constructieve drang, en dat je heel lang die twee tegelijk hebt proberen vast te houden, door onder heel veel invloed heel veel mooie dingen te maken, maar ik voelde niet hoe je in die situatie kon belanden. De laatste tijd heb ik daar veel meer begrip voor. Af en toe wil ik alleen maar slechte dingen doen, dingen waar ik van te voren al van weet dat ik er spijt van zal hebben. Moulsari zegt af en toe dat ze niet altijd zo haar best wil doen om goed te zijn, en ik begrijp dat heel goed.

Wat was dat toch een mooie dag. Met lauwe cola voor mij, lauw bier voor jou, slecht barbecue voedsel, omringt door de hippies van het park. Ik vind het nog altijd jammer dat ik uiteindelijk ben weggegaan. Jij hebt in het park geslapen, maar ik wilde een bed. Jij vond mij laf. Ik eigenlijk ook. Ik moet er nog steeds om lachen als ik er aan terug denk. Het lijkt wel een droom.

Ik vond laatst je vlindermes weer terug. Die wilde ik vroeger zo graag hebben. Ik heb een collectie van vier of vijf vlindermessen en de jouwe is echt het aller goorst en lelijkst. Ik moet altijd denken aan de keer dat ik je emotioneel probeerde te chanteren om mij dat mes te geven omdat je me nooit verteld had dat één van je vrienden in mijn kinderkamer was overleden aan een overdosis. Misschien had het beter gewerkt als het niet tien jaar na dato was.

Anyway, ik denk nog elke dag aan je. Ik hou van je.

Dennis

Tagged as: No Comments